Երբ լրագրողը փաստերից փախուստ է տալիս և միտումնավոր է
Առաջնորդվելով «ԶԼՄ-ների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 1-ին կետով, այն է՝ «Անձն իրավունք ունի լրատվական գործունեություն իրականացնողից պահանջել հերքելու իր իրավունքները խախտող փաստացի անճշտությունները, որոնք տեղ են գտել լրատվական գործունեություն իրականացնողի տարածած տեղեկատվության մեջ, եթե վերջինս չի ապացուցում, որ այդ փաստերը համապատասխանում են իրականությանը», արձագանքում եմ «Առավոտ» օրաթերթի փետրվարի 18-ի համարում, ապա նաև՝ առցանց «Առավոտ» -ում զետեղված լրագրող Նելլի Գրիգորյանի՝ «10 տարի ուշացած հետազոտություն» հրապարակմանը:
«Առավոտ» օրաթերթն իր փետրվարի 18-ի համարում լրագրող Նելլի Գրիգորյանի՝ «10 տարի ուշացած հետազոտություն» վերնագիրը կրող հոդվածում վերջինիս շարունակական միտումնավորության հետևանքով սկզբից մինչև վերջ ՀՀ ԿԱ քաղաքաշինության պետական կոմիտեի նախագահ, ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ ապատեղեկատվություն է փոխանցում իր ընթերցողին:
Ս/թ փետրվարի 8-ին մամուլի ասուլիսի ընթացքում Ն. Սարգսյանն անդրադարձել է ՀՀ քաղաքաշինության պետկոմիտեում մշակված՝ Վայոց Ձորի Ջերմուկ քաղաքային համայնքը «Հյուսիս-hարավ» ճանապարհային միջանցքին կապող նոր ճանապարհի կառուցման ծրագրին, նշելով, որ Ջերմուկը փակուղային վիճակում է գտնվում, իսկ առաջարկվող նախագիծը տրանսպորտային, ճանապարհային խնդիրներ լուծելով, միաժամանակ խթան կհանդիսանա զբոսաշրջության զարգացման համար: Հարց է ծագում՝ այստեղ ի՞նչը դուր չի եկել «Առավոտ»-ին: Գաղափա՞րը, թե՞ այն, որ առաջարկողը Ն. Սարգսյանն է: Լրագրողը մեղադրում է Սարգսյանին, թե՝ ինչ է, նա 10 տարի առաջ չգիտեր, որ Ջերմուկը փակուղային վիճակում է: Նույն անհեթեթ տրամաբանությամբ, եթե այսօր Աշտարակում մի նոր ծրագիր իրականացնելու առաջարկ արվի, կարելի է հեղինակին մեղադրե՞լ, ասելով՝ միթե՞ 10-15 տարի առաջ չգիտեիք, որ դա անհրաժեշտ է, ինչու՞ այն ժամանակ չեք արել:
Սակայն ստիպված ենք հիասթափեցնել Ձեզ, քանի որ դեռ 2009 թ. հենց ՀՀ քաղաքաշինության փոխնախարար, ՀՀ գլխավոր ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանն է առաջարկել Ջերմուկը «Հյուսիս-hարավ» ճանապարհային միջանցքին կապող ճանապարհի կառուցման ծրագիրը ներառել ՀՀ կառավարության 2010թ. փետրվարի 11-ի N103-Ն «ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի տարածքային հատակագծման նախագիծը (Ջերմուկի նոր Օդանավակայանի տարածքի ներառմամբ) հաստատելու մասին» որոշման մեջ:
Ընդ որում, այդ որոշմամբ ոչ միայն խնդրո առարկա ճանապարհն էր նախատեսված, այլև բազմաթիվ մեծ և փոքր ճանապարհներ, որոնց իրականացման համար միլիարդավոր դոլարներ են անհրաժեշտ:
Պետք չէ մասնագետ լինել հասկանալու համար, որ քաղաքաշինական փաստաթղթեր և ծրագրեր կյանքի կոչելը մի բան է, դրանք իրականացնելը՝ բոլորովին այլ: Այս համատեքստում արժե հիշել, որ Հյուսիսային պողոտան անցյալ դարասկզբին էլ են ցանկացել կառուցել, 40-60-ականներին էլ, 70-80-ականներին էլ, բայց կառուցվեց անկախ Հայաստանում՝ 2002-2007թթ.:
Դե ուրեմն, ըստ «Առավոտ»-ի տրամաբանության եկեք մեղադրենք 40-ականներից մինչև 2000-ականները բոլոր իշխանություններին այն չիրականացնելու համար: Ամեն ծրագիր ունի իր ժամանակը: Ջերմուկը «Հյուսիս-hարավ»-ին կապող նոր ճանապարհի վերաբերյալ ծրագիր-առաջարկն այսօր Կոմիտեի կողմից կրկին արվում է, քանի որ տվյալ տարածքում արտադրական գոտու հետ կապված կոնկրետ ֆինանսական ներդրումը տեսանելի է:
էթիկայի վարքականոններ սահմանող և մշտապես լրագրողական էթիկայի վերաբերյալ բարձրաձայնող, ոչ հազվադեպ էլ՝ արդարության, նրբանկատության և ճաշակի մասին առաջնորդողներ գրող «Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիրն արժեր, որ մտածեր, թե իր թերթի նույն լրագրողն ինչու՞ է այս էլ որերորդ անգամ նույն անձի վերաբերյալ հորինված բաներ գրում, հետո էլ՝ ստիպված լինում այն հերքելու…
Հ.Գ.Պատասխան-հերքման զետեղումը Կոմիտեի պաշտոնական կայքում պայմանավորված է նրանով, որ «Առավոտ» օրաթերթը ս/թ փետրվարի 23-ի համարում տպագրելով այն՝ ընթերցողին զրկել էր նույնիսկ մեր պատասխանի շարժառիթը հասկանալու իրավունքից: